اخلال هماهنگی حرکتی مربوط به رشد

مدیر دی ۹۸ ({{ avg }})

 

ویژگیهای تشخیصی

مشخصه اصلی اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد اشکال چشمگیر در رشد هماهنگی حرکتی است (ملا ک الف). این تشخیص تنها زمانی مطرح می شود که اختلال موردنظر در پیشرفت تحصیلی یا فعالیتهای زندگی روزمره به طور قابل ملاحظه ای تاثیر داشته باشد (ملاک ب). این تشخیص زمانی عنوان می شود که دشواریهای مربوط به هماهنگی حرکتی به بیماریهای جسمانی (مانند فلج مغزی ۱، فلج یکسویه با تحلیل عضلانی) مربوط نباشد و ملاکها با اختلال فراگیر رشد مطابقت نکنند (ملاک ج).

اگر عقب ماندگی ذهنی وجود داشته باشد، دشواریهای حرکتی بر مشکلات همراه با عقب ماندگی افزوده می شوند (ملاک د). جلوه های این اختلال با توجه به سن و رشد فرد متفاوت است. به عنوان مثال، کودکان خردسال ممکن است عدم مهارت و تاخیرهایی در رسیدن به رویدادهای مهم حرکتی در جریان رشد داشته باشند (مانند سینه خیز رفتن، راه رفتن، نشستن، بستن بند کفش، بستن دکمه های پیراهن، بستن زیپ شلوار). احتمال دارد کودکان بزرگتر در جنبه های حرکتی حل معماها، مدل سازی، نقاشی، توپ بازی و یا نوشتن دچار مشکلاتی باشند.

 

ویژگیها و اختلالهای توام

دشواریهایی که به طور معمول با اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد همراه است شامل تاخیرهایی در رویدادهای مهم غیرحرکتی است. اختلالهای توام ممکن است شامل اختلال واج شناختی، اختلال در زبان بیانی و اختلال مختلط در زبان دریافتی به بیانی باشد.

 

شیوع

برآورد میزان شیوع اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد بین کودکان ۵ تا ۱۱ ساله ۲ درصد است.

 

دوره یا سیر

شناسایی اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد معمولا زمانی صورت می گیرد که کودک برای اولین بار به کارهایی مانند دویدن، به دست گرفتن کارد و چنگال، بستن دکمه های لباس ها با توپ بازی اقدام می کند. دوره این اختلال متغیر است. در بعضی موارد ناهماهنگی حرکتی تا نوجوانی و بزرگسالی ادامه می یابد.

 

تشخیص افتراقی

اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد را باید از اختلالهای حرکتی مربوط به بیماریهای جسمانی متمایز کرد. دشواریهای مربوط به هماهنگی ممکن است با اختلالهای اختصاصی عصبی (مانند فلج مغزی، ضایعات پیشرونده مخچه مرتبط باشند که در چنین مواردی در آزمایشهای عصب شناختی، ضایعه عصبی مشخص و یافته های نابهنجار وجود دارند. اگر عقب ماندگی ذهنی وجود داشته باشد، اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد را تنها زمانی می توان مطرح کرد که اشکالات حرکتی علاوه بر مشکلاتی باشد که معمولا همراه با عقب ماندگی ذهنی دیده می شوند.

اگر ملاکها با اختلال فراگیر رشد مطابقت کنند، تشخیص اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد مطرح نمی شود. افرادی که اختلال کاستی توجه - بیش فعالی دارند ممکن است با اشیاء برخورد کرده، به زمین بیفتند و یا اشیاء را به زمین بیندازند ولی این حالات بیشتر به حواسپرتی و تکانشی بودن مربوط است نه یک اختلال احرکتی. اگر ملاکها برای هر دو اختلال مطابقت کنند، می توان هر دو تشخیص را مطرح کرد.

 

ملاکهای تشخیصی اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد

الف: با در نظر گرفتن سن تقویمی و هوش اندازه گیری شده فرد، عملکرد او در فعالیت های روزمره ای که مستلزم هماهنگی حرکتی است به میزان قابل ملاحظه ای پایین تر از حد انتظار است. این حالت با تاخیرهای قابل ملاحظه در رسیدن به رویدادهای مهم حرکتی در جریان رشد (مانند سینه خیز رفتن، نشستن، راه رفتن) انداختن اشیاء، «عدم مهارت»، عملکرد ضعیف در ورزشها یا دستخط ضعیف مشخص می شود.

ب : اختلال در ملاک الف بر پیشرفت تحصیلی یا فعالیتهای روزمره تاثیر قابل ملاحظه ای می گذارد.

ج : این اختلال به یک بیماری جسمانی (مانند فلج مغزی، فلج یکسویه با تحلیل عضلانی) مربوط نبوده و با ملاکهای اختلال فراگیر رشد مطابقت ندارد.

د: اگر عقب ماندگی ذهنی وجود داشته باشد، مشکلات حرکتی بر اشکالات همراه با عقب ماندگی ذهنی افزوده می شوند.

تذكر درمورد کدگذاری: اگر یک بیماری جسمانی (مانند بیماری عصبی) یا نقیصه حسی وجود داشته باشد روی محور ۳ کدگذاری می شود

برچسب ها : درمان اختلالات مخچه اختلال در حرکت زبان اختلال حرکتی عضوی از بدن در جدول فوق تخصص اختلالات حرکتی اختلال حرکتی دیررس بیماری کورا اختلال هماهنگی حرکتی مربوط به رشد

فرم ارسال دیدگاه

MindeCenter ارتباط با ما

با کارشناس های ما از طریق راه های زیر در ارتباط باشید

آدرس

تهران خیابان آفریقا، بالاتر از میرداماد، نبش کوچه آناهیتا، ساختمان پزشکان آناهیتا، پلاک 182، طبقه4، واحد 14

پست الکترونیکی

info@mindecenter.com

MindeCenter فرم ارسال پیام