اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمی

مدیر آذر ۹۸ ({{ avg }})

اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمی

تشخیص اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمی

ویژگیهای اصلی اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمانی شامل توهمها یا هذیانهای بارزی است که به عنوان اثرات فیزیولوژیایی مستقیم ناشی از یک بیماری جسمانی قابل اثبات است. برای اثبات اینکه هذيانها یا توهمها پیامد فیزیولوژیایی مستقیم بیماری جسمانی هستند باید شواهدی از تاریخچه، معاینه بدنی، یا یافته های آزمایشگاهی وجود داشته باشند.

این اختلال روان پریشی برحسب یک اختلال روانی دیگر بهتر توجيه نمی شود (برای مثال، نشانه های موجود پاسخهای میانجی روانی به یک بیماری جسمانی شدید نیستند، که در این مورد تشخیص اختلال روان پریشی کوتاه مدت، همراه با محرک تنش زای بارز مناسبتر خواهد بود) .

اگر اختلال صرفا در ضمن دلیریوم روی دهد این تشخیص مطرح نمی شود (ملاک د). براساس روش کدگذاری ICD-9-CM اگر هذيانها صرفا در ضمن زوال عقل عروقی روی دهند تشخیص جداگانه اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمانی مطرح نمی شود؛ بلکه به جای آن تشخیص زوال عقل عروقی از نوع فرعی همراه با هذيانها داده می شود.

اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمی

توهمها ممکن است در هریک از اعضای حسی پنجگانه (یعنی بینایی، بویایی، چشایی، ابساوایی، یا شنوایی) روی دهند، اما عوامل سبب شناختی معینی احتمالا به برانگیختن پدیده های توهمی خاص منجر می شوند. توهمهای بویایی، به ویژه توهمهای مربوط به بوی لاستیک سوخته یا سایر بوهای ناخوشایند بیشتر بر صرع قطعه گیجگاهی دلالت دارند.

برحسب عوامل سبب شناختی، شرایط محیطی، ماهیت و کانون آسیب به دستگاه عصبی امرکزی، و پاسخ واکنشی به اختلال، توهمها ممکن است ساده و بدون ساخت یا بسیار پیچیده و سازمان یافته باشند. اگر فرد از توانایی واقعیت آزمایی در مورد توهم برخوردار بوده و بداند که این تجربیات ادرا کی ناشی از بیماری جسمانی است، به طورکلی اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمانی تشخیص داده نمی شود. هذيانها ممکن است دارای موضوعهای گوناگون باشند، از جمله موضوعهای جسمانی، بزرگ منشی، مذهبی و بیش از همه گزند و آسیب هذیانهای مذهبی در برخی موارد به ویژه با صرع قطعه گیجگاهی ارتباط دارند.

افراد دچار ضایعات مغزی آهیانهای نیمکره راست ممکن است نشانگان نادیده انگاری دگر سوا را بروز دهند که در نتیجه ممکن است بخشهایی از بدنشان را تا حد یک عقیده هذیانی انکار کنند. اما در مجموع، روابط میان هذيانها و بیماریهای جسمانی خاص به ظاهر در مقایسه با روابط میان اتوهمها و این قبیل بیماریها کمتر اختصاصی تلقی می شوند.

برای تعیین اینکه آیا اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمانی است یا نه، متخصص بالینی نخست باید وجود بیماری جسمانی را تایید کند. گذشته از این، متخصص بالینی باید ثابت کند که اختلال روان پریشی مورد نظر از لحاظ سبب شناسی بوسیله یک مکانیسم فیزیولوژیایی با بیماری جسمانی ارتباط دارد. برای انجام این قضاوت، سنجش دقیق و جامع چند عامل ضروری است. اگرچه برای تعیین رابطه سببی میان اختلال روان پریشی و بیماری جسمانی رهنمودهای قطعی و بدون اشتباه موجود نیست، ولی ملاحظاتی وجود دارند که رهنمودهایی در این زمینه ارایه می کنند.

یکی از آنها، وجود رابطه زمانی میان شروع، تشدید، یا بهبود بیماری جسمانی و نشانه های روان پریشی است. موضوع دوم، توجه به وجود ویژگیهایی است که برای یک اختلال روان پریشی اصلی ناهمسان تلقی می شوند (مانند سن نامناسب برای شروع آن با وجود توهمهای دیداری یا بویایی).

شواهد به دست آمده از مطالعات مبنی بر وجود یک رابطه مستقیم میان بیماری جسمانی مورد نظر و بروز نشانه های روان پریشی زمینه سودمندی را در زمان سنجش یک موقعیت خاص فراهم می آورند. به علاوه، متخصص بالینی باید ثابت کند که این اختلال بر حسب یک اختلال روان پریشی اصلی، یک اختلال روان پریشی ناشی از مواد، یا یک اختلال روانی اصلی دیگر (مانند اختلال سازگاری) توجیه بهتری ندارد. این موضوع به طور مفصل در بخش «اختلال های روانی ناشی از بیماری جسمانی» تشریح شده است.

برچسب ها : اختلال روان پریشی ناشی از بیماری جسمی

فرم ارسال دیدگاه

MindeCenter ارتباط با ما

با کارشناس های ما از طریق راه های زیر در ارتباط باشید

آدرس

تهران خیابان آفریقا، بالاتر از میرداماد، نبش کوچه آناهیتا، ساختمان پزشکان آناهیتا، پلاک 182، طبقه4، واحد 14

پست الکترونیکی

info@mindecenter.com

MindeCenter فرم ارسال پیام