روش طبقه بندی لکنت زبان

مدیر مهر ۹۸ ({{ avg }})

روش طبقه لکنت زبان

مرور کلی بر گرفتگی زبان

روش توصيف لكنتهای لحظه ای آشکار که در ادامه به آن پرداخته خواهد شد، دارای مزایایی است. این روش برای استفاده با بیماران لکنت زبان از تمام سنین توسعه داده شده است و فقط رفتار گفتاری را توصیف می کند و هیچ اشاره ای به موارد غیرقابل مشاهده ندارد. به علاوه، به نظر می آید که با مقداری از تجربه ی بالینی بتوان از آن با اطمینان استفاده کرد. این روش با نام زبان داده های رفتاری لیبكومب شناخته می شود. پیشنهاد میکنیم پست انواع لکنت زبان را بخوانید.

این طبقه بندی، رفتارهای لکنت زبان را در سه دسته ی اصلی طبقه بندی می کند: حرکات تکراری، حالت گیری های ثابت و رفتارهای زائد. این موارد هیچ مورد جدیدی را بیان نمی کنند و به نوعی از این موارد برای دهه ها با نام های متفاوت استفاده می شده است؛ برای نمونه: تکرارها، تمديدها و خصیصه های جانبی.

 

حرکات تکراری لکنت زبان

اگر یک لکنت لحظه ای آشکار حاوی حرکتی باشد که به صورت مداوم بروز می کند، به آن حرکت تکراری گفته می شود. پزشکان بالینی به صورت متداول به این حرکات با عنوان تکرار یاد می کنند.

اولین نوع حرکات تکراری، تکرار هجاهاه است.

مفهوم تکرار هجاها بسیار واضح است چراکه به تکرار حرکاتی اشاره دارد که مشابه با یک هجای کامل هستند. برای نمونه، «کی-کی-کی-کی-کی»، «اگر اگر اگر اگر اگر» و «نه نه نه نه نه».

برخی از تفاوت های میان تکرار هجاها و تکرار هجاهای ناقص بسیار واضح هستند. برای نمونه «کن-کن-کنکن -کن» ممکن است به صورت تکرار کل یک هجا با تمام واجهای آن شنیده شود. ولی در مورد «ک-کاک-ک-کن»، شخص فقط دو واج اول آن را بیان می کند قبل از آنکه در نهایت هجای کامل را بیان کند. این مورد، تکرار هجاهای ناقص محسوب می شود. برای تشخیص تفاوت میان این دو مورد در لکنتهای لحظه ای ممکن است به گوش دادن با دقت بالا نیاز باشد.

با توجه به نمونه ی نه نه نه نه نه» اگر «نننننه» شنیده شود، تکرار هجاهای ناقص رخ داده است. همچنین، اگر یک تکرار هجا به صورت «آی-آی-آی-آی-آی» باشد. در ابتدا ممکن است که این حالت به نظر تکرار هجاها باشد ولی باید با دقت به آن گوش فرا داده شود. کلمه ی «آی» اکثرا در زبان انگلیسی دوواجی است و ممکن است که فرد نتواند هر دو واج صدادار آن را بیان کند و در عوض «آی» صدایی به صورت «آ-آآ» شنیده شود که در این صورت، این مورد یک تکرار هجاهای ناقص محسوب میشود.

حرکات تکراری می توانند شامل بیش از یک هجا نیز باشند که در آن صورت، از اصطلاح تكرار واحدهای چندهجایی استفاده میشود.
به عنوان نمونه های تکرار واحدهای چندهجایی می توان به «امیدوار - امیدوار - امیدوار - امیدوار – امیدوار بودم»، «فکر کنم - فکر کنم - فکر کنم - فکر کنم » و «بعد من بعد من بعد من» اشاره کرد.

لکنت زبان

حالت گیری های ثابت لکنت زبان

می توان گفت که حالت گیری های ثابت از لحاظ رفتار لکنت زبان برعکس حرکات تکراری هستند چراکه مربوط به ناهنجاری حرکتی نمی شوند بلکه مربوط به ناهنجاری بی حرکتی می شوند. در حین حالت گیریهای ثابت، قسمتهای که حرکت آنها را به صورت عادی در حین صحبت می توان دید (دهان، فک، لبها) از حرکت می ایستند. ممکن است این توقف حرکت آن قدر کوتاه باشد که در برخی از مواقع برای شناسایی این ناهنجاری نیاز به بررسی تصاویر ویدئویی از نحوه ی صحبت کردن فرد باشد. در مواقعی که حالت گیریهای ثابت برای مدت های طولانی چند ثانیه ای رخ میدهند، تشخیص آنها بسیار راحت تر است. در موارد حاد، حالت گیری های ثابت ممکن است صحبت را برای نیم دقیقه متوقف کنند که قطعأ مکالمه را به صورت جدی مختل می کند.

دسته ی اول حالت گیری های ثابت با جریان هوای قابل شنیدن هستند.

انواعی از جریان هوا وجود دارند که قابل شنیدن هستند. این صداها شامل صداهای تارهای صوتی و اصطکاک حنجره ای و از همه بیشتر، آواسازی می شوند. پزشکان بالینی حالت گیری های ثابت با جریان هوای قابل شنیدن را با عنوان «تمدید» یاد می کنند چراکه صدای آنها تمدید می یابد طوری که به نظر می آید که فرد صحبت کننده صدایی را می کشد.

دسته ی دوم حالت گیری های ثابت بدون جریان هوای قابل شنیدن می باشند.

در حین بروز این ناهنجاری ها، هیچ جریان هوایی شنیده نمی شود ولی باید با دقت توجه کرد تا از عدم وجود صدا اطمینان حاصل شود. گاهی جریان هوای قابل شنیدن در حین حالت گیریهای ثابت به سختی شنیده می شود. پزشکان بالینی اغلب به حالت گیری های ثابت بدون جریان هوای قابل شنیدن با عنوان «مانع» اشاره می کنند زیرا این گونه به نظر می آید که چیزی مانع از صحبت کردن فرد شده باشد.

لکنت زبان

رفتارهای زائد لکنت

دسته ی نهایی لکنتهای لحظه ای دسته ی رفتارهای زائد است. این رفتارها از لحاظ معنای موردنظر از صحبت انجام گرفته، نسبت به حالت عادی اضافی هستند؛ در نتیجه، از اصطلاح زائد استفاده شده است. این رفتارها معمولا مشکل ساز ترین موارد قابل مشاهده در رفتارهای لکنت زبان هستند.

اولین نوع از رفتارهای زائد، رفتار زائد کلامی است.

تشخیص برخی از رفتارهای زائد کلامی بسیار مشکل است زیرا مشخص نیست که آیا برای منظور بیان شده زائد هستند یا خیر. طبقه بندی جانسون به رفتارهای زائد کلامی با عنوان حروف ندا ۲۴ اشاره می کند. این اصطلاح به درک آنکه این رفتارها چگونه شنیده می شوند کمک می کند. یک نمونه ی آن می تواند «آه خبا خب خب امام» باشد.

نوع دیگر رفتار زائد، رفتار غیر کلامی است.

شناسایی رفتارهای زائد غیر کلامی آسان است چراکه زائد بودن آنها از لحاظ منظور کلمات بیان شده مشخص است. این رفتارها شامل فشردن لبها، باز ماندن دهان، حبس نفس، پلک زدن، گشادشدن سوراخ بینی، بالا بردن ابرو، تظاهر کردن (شکلک درآوردن)، حرکات صورت، سر و بدن، جریان هوای دم، ناله ها و صداهای ناشایست دیگر و نوسانات نابجا در بلندی و بمی صدا هستند.

لکنت زبان یک ناهنجاری منحصر به فرد است. مشاهده ی دو نفر که لکنت زبان مشابهی داشته باشند بسیار نادر است و رفتارهای زائد غیر کلامی منحصر به فردترین ویژگیهای این ناهنجاری هستند.

برچسب ها : درمان موثر لکنت زبان درمان لکنت لکنت طبقه بندی لکنت درمان لکنت زبان

فرم ارسال دیدگاه

MindeCenter ارتباط با ما

با کارشناس های ما از طریق راه های زیر در ارتباط باشید

آدرس

تهران خیابان آفریقا، بالاتر از میرداماد، نبش کوچه آناهیتا، ساختمان پزشکان آناهیتا، پلاک 182، طبقه4، واحد 14

پست الکترونیکی

info@mindecenter.com

MindeCenter فرم ارسال پیام