رهنمودهایی برای تعامل با افراد مبتلا به لکنت

۱۳۹۸/۶/۱۷

تعامل با افراد لکنتی

هیچ کمبودی در توصیه های عمومی درباره نحوه تعامل با افراد مبتلا به لکنت زبان وجود ندارد. با این وجود، همانطور که در این نشریات آمده است، تعداد کمی از آن توصیه ها توسط افراد مبتلا به لکنت مطرح شده است.

در نتیجه، نویسندگان دیدگاه ۱۴۸ بزرگسال را نقل کرده اند، که اکثر آنها درمان با حمایت گروه خودیاری برای لکنت زبان دریافت می کنند. دوسوم آنها مرد هستند. از یک لیست ۲۴ موردی، سه اقدام زیر بیشترین رتبه را در این رتبه بندی آورده است.

  1. حفظ تماس چشمی
  2. منتظر شوید تا PWS (شخص مبتلا به لکنت) آنچه را می خواهد بگوید، بگوید.
  3. فرض کنید شنونده نیز لکنت دارد، از PWS پیرسید چگونه می توانند به شنونده با مشکل لکنت، کمک کنند.

 

سه اقدام زیر رتبه حداقل حمایت را در رتبه بندی بدست آورد

  1. وانمود کردن به گرفتگی زبان در هنگام مکالمه
  2. به PWS بگویید که درباره این مشکل باید چه احساسی داشته باشد
  3. با تمام کردن کلمه ای که با لکنت ادا می شود، سعی کنید به PWS کمک کنید.

از پاسخ های کتبی به سوال درباره واکنش های مطلوب و نامطلوب در طول ارتباطات، ۹ عمل زیر توسط حداقل ده نفر از پاسخ دهندگان در این رتبه بندی، رتبه حمایتی کسب کرد.

  1. حفظ تماس چشمی
  2. صبور بودن، درک، حساسیت، دوستانه بودن یا عدم قضاوت
  3. گوش دادن
  4. سوال درباره لکنت
  5. به Pws اجازه دهد تا کلمات یا جمله خود را تمام کند
  6. نشان دادن همدردی، علاقه، مهربانی و احترام
  7. رفتار نرمال با PWS
  8. تعامل با او در مکالمه
  9. کمک به لکنت

 

ده نفر یا بیشتر از پاسخ دهندگان این دو اقدام را غیرحمایتی توصیف کردند:

  1. تمام کردن کلمات یا جملات
  2. استهزاء فرد دارای لکنت (مثلا، با مسخره کردن یا تقلید حرکات او).

 

دو هشدار درباره تماس چشمی

نویسندگان دو هشدار با توجه به یافته های مکرر مطرح کرده اند، پاسخ دهندگان اشاره کردند که تماس چشمی، حمایتی ترین عمل توسط طرف مقابل در مکالمه است. او ممکن است در طول مکالمه با کسی که لکنت دارد با ایجاد حس "خیره شدن"، موجب ناراحتی شود. این یک نگرانی قابل توجیه است، تصور کنید که لحظات ممتد لكنت ممکن است از الگوهای تماس چشمی غیرعادی استنباط شده باشد. دوما، تماس چشمی در بعضی از فرهنگ ها مطلوب نیست.

 

شرایطی که لکنت را کاهش یا حذف می کند

یک نشانه شگفت انگیز از این اختلال آن است که گویندگان می توانند نحوه صحبت کردن خود را به روش۔ های معین تغییر دهند و ضمن استفاده از این تغییرات گفتاری، لکنت را کاهش داده یا حتی کاملا از آن خلاص شوند. گاهی اوقات این تغییرات می تواند ظریف باشد. برای مثال، این یک امر عادی است که بازیگرانی که مبتلا به لکنت هستند روی صحنه نمایش با لکنت صحبت نمی کنند. احتمالا، توضيح آن این است که حضور بازیگر روی صحنه نمایش یک تغییر در گفتار مرسوم است: رساتر، آهسته تر، شاید با لهجه متفاوت و غيره.

برچسب ها: درمان لکنت لکنت زبان درمان لکنت زبان لکنت nvlhk g;kj cfhk