راه های افزایش بهره هوشی

۱۳۹۷/۱۱/۲۸

راه های افزایش بهره هوشی

ناتوانی هوشی (اختلال تحولی هوش) اختلالی است که در دوره تحول آغاز می‌شود و شامل کاستی‌های کارکرد هوشی و نیز انطباقی در حوزه‌های ذهنی، اجتماعی و عملی است. همانطور که قبلا اشاره کردیم، افرادی که دچار لکنت زبان شده اند و بهره هوشی پائین دارند درمان (لکنت) نمی‌رسند. سه ملاک زیر باید برآورده شود:

الف) کاستی‌ها یا نقایصی در کارکردهای هوشی مثل استدلال، حل مسئله، برنامه ریزی، تفکر انتزاعی، قضاوت، یادگیری تحصیلی، و آموختن از راه تجربه، که هم با سنجش بالینی و هم آزمون‌های هوش فردی شده و هنجار شده تأیید می شود.

ب) کاستی‌ها در کارکرد انطباقی که منجر به ناتوانی در برآورده کردن معیارهای تحولی و اجتماعی - فرهنگی برای استقلال شخصی و مسئولیت اجتماعی می‌شود. کاستی‌های انطباقی در صورتی که شخص مبتلا به آن‌ها از حمایت مستمر برخوردار نباشد، موجب محدودیت کارکرد در یک یا چند فعالیت زندگی روزمره مثل ارتباط، تعامل اجتماعی و زندگی مستقل در محیط‌های متنوع مثل خانه، مدرسه، محل کار و جامعه می‌شود.

ج) کاستی‌های هوشی و انطباقی که در دوره تحول آغاز می‌شود.

توجه: اصطلاح تشخیصی ناتوانی هوشی معادل اصطلاح تشخیصی اختلال‌های تحولی هوش  ICD-11 است. اگرچه در این پست اصطلاح ناتوانی هوشی به کار برده شده، برای روشن شدن روابط با نظام‌های طبقه بندی دیگر، هر دو اصطلاح در عنوان این اختلال ذکر شده است. در مرکز توانمندسازی ذهن فقط به درمان افرادی که لکنت دارند رسیدگی می شود.

علاوه بر این، قانون فدرال آمریکا (حقوق عمومی، ۲۵۶ - ۱۱۱، قانون رُزا) اصطلاح ناتوانی هوشی را جانشین عقب ماندگی ذهنی کرده است، و نشریه‌های پژوه اصطلاح ناتوانی هوشی را به کار می برند. بنابراین ناتوانی هوشی اصطلاحی است که متخصصان پزشکی، آموزشی دیگران و همچنین عموم مردم و گروه‌های مدافع حقوق شهروندان به طور گسترده ای از آن استفاده می‌کنند.

قبلا درمورد کسانی که به گفتار روان نمی رسند در " علل درمان نشدن لکنت زبان برخی مراجعان " صحبت کردیم که پیشنهاد میکنیم 

افزایش سطح هوش

شاخص‌های ناتوانی هوشی

سطوح مختلف شدت برحسب کارکرد انطباقی، و نه نمره‌های هوشبهر (IQ)، تعیین می شوند، زیرا کارکرد انطباقی است که میزان حمایت مورد نیاز از فرد را مشخص می کند. علاوه بر این، مقیاس‌های هوشبهر در دامنه پایین اعتبار کمتری دارند.

 

شیوع کاهش سطح هوش

شیوع ناتوانی هوشی در کل جمعیت تقریباً 1 درصد است و میزان آن برحسب سن، متفاوت است. شیوع ناتوانی هوشی شدید تقریباً 6 در 1000 است.

 

این طبقه برای افراد بالای 5 سال و در مواقعی است که سنجش درجه ناتوانی هوشی (اختلال تحولی هوش) با روش های موجود به دلیل وجود نقص های حسی یا جسمانی مرتبط – مثل نابینایی یا ناشنوایی پیش زبانی، ناتوانی جابه جایی حرکتی، یا وجود مشکل رفتاری شدید یا اختلال روانی همایند – دشوار یا غیرممکن باشد. این طبقه باید فقط در موارد استثنایی به کار رود و مسلتزم سنجش  مجدد پس از گذشت یک دوره زمانی است.

برچسب ها: درمان قطعی لکنت زبان بالابردن سطح هوش بهبود ناتوانی هوشی راه های افزایش بهره هوشی