بهبود روابط اجتماعی

مدیر بهمن ۹۷ ({{ avg }})

بهبود ارتباط اجتماعی

 

الف) مشکلات پایدار در استفاده اجتماعی از ارتباط کلامی و غیرکلامی که با موارد زیر مشخص می‌شود:

  1. نارسایی‌ها در استفاده از ارتباط برای هدف‌های اجتماعی مثل سلام دادن و مبادله اطلاعات به شیوه مناسب با شرایط اجتماعی.
  2. نقص در توانایی تغییر دادن ارتباط برای مطابقت دادن آن با زمینه‌ها با نیازهای شنونده، مثل صحبت کردن به شیوه‌ای متفاوت در کلاس و در زمین بازی؛ صحبت کردن متفاوت با کودک و بزرگ سال؛ و اجتناب از به کار بردن زبان بسیار رسمی.
  3. مشکلات در رعایت قواعد مکالمه و گزارش وقایع ، مثل رعایت نوبت در گفتگو، بیان کردن مقصود در قالب دیگر وقتی طرف مقابل حرفش را درک نمی کند، و دانستن چگونگی استفاده از علایم کلامی و غیرکلامی برای تنظیم تعامل.
  4. دشواری در فهمیدن موضوع‌هایی که مستقیما بیان نمی‌شود (یعنی استنباط یا استنتاج کردن) و معانی غیرصریح یا مبهم زبانی (مثل اصطلاحات، طنز و کنایه، استعاره‌ها، معانی چندگانه ای که تفسیر آنها بستگی به بافت یا زمینه دارد).

 

ناتوانی در ارتباط اجتماعی

ب) این نارسایی‌ها منجر به محدودیت‌های کارکردی در ارتباط مؤثر، مشارکت اجتماعی، روابط اجتماعی، پیشرفت تحصیلی یا عملکرد شغلی، به طور جداگانه یا با هر نوع ترکیبی از آن، می‌شود.

ج) نشانه‌ها در اوایل دوره تحول آغاز می‌شود (اما احتمال دارد نارسایی‌ها کاملا آشکار نشود، مگر اینکه ضرورت‌های ارتباط اجتماعی فراتر از ظرفیت‌های محدود فرد باشد).

د) نشانه‌ها را نمی‌توان به عارضه‌های جسمانی یا عصب شناختی دیگر یا توانایی‌های ضعیف در حوزه‌های ساختار واژه و دستور زبان نسبت داد و برحسب اختلال طیف اوتیسم، ناتوانی هوشی (اختلال تحولی هوش)، تأخیر تحولی کلی، یا اختلال روانی دیگری نمی‌توان تبیین بهتری از آن به دست داد.

روابط اجتماعی موفق

 

ویژگی‌های تشخیصی

مشخصه‌های اختلال ارتباط اجتماعی (کاربردشناختی) عبارت اند از مشکل اساسی در کاربردشناسی یا استفاده اجتماعی از زبان برای ارتباط، که با نارسایی‌هایی در درک و رعایت قواعد اجتماعیِ ارتباط کلامی و غیرکلامی در زمینه‌های طبیعی، تغییر دادن زبان مطابق نیازهای شنونده یا موقعیت، و رعایت قواعد مکالمه و گزارش وقایع مشخص می شود.

نارسایی‌ها در ارتباط اجتماعی به محدودیت‌های کارکردی در ارتباط مؤثر، مشارکت اجتماعی، برقراری و تداوم روابط اجتماعی، پیشرفت تحصیلی، یا عملکرد شغلی منجر می شود. برای این نارسایی‌ها بر حسب ضعیف بودن توانایی‌ها در حوزه‌های ساختاری زبان یا تواناییِ شناختی، نمی توان تبیین بهتری به دست داد.

 

ویژگی‌های توأم مؤید تشخیص روابط اجتماعی

شایع ترین ویژگی همراه اختلال ارتباط اجتماعی (کاربردشناختی) نقایصی در زبان است که بر حسب پیشینه تأخیر در دستیابی به نقاط عطف زبان، و مشکلات قبلی، اما نه کنونی، در ساختار زبان (نگاه کنید به «اختلال در زبان بیانی») مشخص می شود. کسانی که نارسایی‌های ارتباط اجتماعی دارند ممکن است از تعامل‌های اجتماعی اجتناب کنند. در میان افرادی که گرفتار اختلال ارتباط اجتماعی هستند اختلال کم توجهی-بیش فعالی، مشکلات رفتاری، و اختلال‌های یادگیری خاص نیز شایع‌تر است.

 

شکل گیری و روند ارتباط اجتماعی

از آن جا که ارتباط اجتماعی (کاربردشناختی) به پیشرفت مناسب گفتار و لکنت زبان در دوره تحولی بستگی دارد، تشخیص اختلال ارتباط اجتماعی (کاربردشناختی) در کودکان پایین تر از چهار سال به ندرت مطرح می شود. بیشتر کودکان تا قبل از چهار یا پنج سالگی باید توانایی‌های گفتار یا زبان کافی را کسب کرده باشند تا امکان شناسایی نارسایی‌های خاص در ارتباط اجتماعی در آنان فراهم شود. نوع خفیف تر این اختلال ممکن است تا اوایل نوجوانی، که زبان و تعامل اجتماعی پیچیده تر می شود، آشکار نشود.

نتیجه اختلال ارتباط اجتماعی (کاربردشناختی) متغیر است؛ برخی از کودکان به مرور زمان بهبود قابل ملاحظه‌ای پیدا می کنند و در بعضی دیگر مشکلات تا بزرگسالی همچنان ادامه می یابد. حتی در میان کسانی که بهبود چشمگیری پیدا کرده‌اند، نارسایی‌ها اولیه در کاربرد زبان ممکن است نقایص پایداری در روابط و رفتار اجتماعی و نیز در اکتساب مهارت های مرتبط دیگر، مثل بیان نوشتاری، ایجاد کند.

 

برچسب ها : ناتوانی در ارتباط اجتماعی روابط اجتماعی موفق روانشناسی روابط اجتماعی روابط اجتماعی خوب با دیگران چطور روابط اجتماعی خود را قوی کنیم درمان لکنت زبان

فرم ارسال دیدگاه

MindeCenter ارتباط با ما

با کارشناس های ما از طریق راه های زیر در ارتباط باشید

آدرس

تهران خیابان آفریقا، بالاتر از میرداماد، نبش کوچه آناهیتا، ساختمان پزشکان آناهیتا، پلاک 182، واحد 14

پست الکترونیکی

info@mindecenter.com

MindeCenter فرم ارسال پیام